Wanneer je bij ons een traject hebt gevolgd dan heb je vast al gehoord over jouw zenuwstelsel.
Begrip krijgen van jouw unieke eigen zenuwstelsel en hoe we je zenuwstelsel veerkrachtiger kunnen laten worden is een vast onderdeel van sessies bij ons.
Je zenuwstelsel is als het ware jouw persoonlijke alarmsysteem. Het scant de omgeving en jouw binnenwereld continu op gevaar met als doel jou veilig te houden en je overlevingskansen zo groot mogelijk te laten zijn.
Dat klinkt behoorlijk heftig; je komt toch niet in levensgevaar?
Nou.. Ons zenuwstelsel is een heel oud systeem welke verweven zit doorheen ons hele lichaam. Vroeger en in andere landen moe(s)t het ons letterlijk beschermen tegen levensgevaarlijke situaties.
In onze moderne tijd wil het dat nog steeds doen, en daar zit ook het probleem waar veel mensen tegenaan lopen.
In een ‘normale’ situatie komt er kortstondig gevaar; roepen we om hulp, moeten we gemobiliseerd worden, vechten, vluchten ofwel bevriezen. Het gevaar gaat normaal gesproken ook weer voorbij en ons zenuwstelsel kan weer terugbewegen naar standje ‘veilig’. We kunnen weer ontspannen, connecten met anderen en ons lichaam kan onze organen weer laten werken voor ons eigen welzijn.
Tegenwoordig worden vele mensen belast met wat men noemt ‘chronische stress’.
Het zenuwstelsel scant continu ‘gevaar’ in binnen of buitenwereld en denkt dat we continu moeten vechten, vluchten, pleasen ofwel bevriezen om ons veilig te houden.
Maar wanneer we in die overlevingsstanden verkeren, werkt ons lichaam niet optimaal in de flow. Alles is aangespannen, strakker, klaar voor actie of verdoofd en in de immobilisatie. Organen worden stil(ler) gelegd, ademhaling zit hoog, je blik kijkt anders de wereld in.
En dat heeft direct invloed op hoe we ons voelen en hoe we de wereld ervaren; de wereld voelt dan aan als een onveilige plek, een plek waar dingen moeizaam zijn en waar je moet vechten voor je bestaan ofwel waar in je schulp moet kruipen; je voelt je numb en afgesloten.
Veel mensen die bij ons in de praktijk komen hebben onbewust een voorkeurs ‘modus’. Óf mensen zitten voortdurend in de vecht/vluchtstand (sympatisch) als het ware vast ofwel mensen zitten als het ware vast in bevroren/geïmmobiliseerde stand en voelen zich veelal somber of depressief. Het kan ook zijn dat men constant aan het pleasen is en proberen goed te doen voor de ander, en daarmee zichzelf volledig verloren is.
Maar als je zo lang ‘vast’ hebt gezeten in een overlevingsstand, is het niet gemakkelijk om weer vanuit ontspanning en flow te leven.
De komende blogs besteden we hier uitgebreid aandacht aan.
Wat kan jou helpen en ondersteunen om je lichaam weer te laten ervaren dat je veilig bent?
Wat kun je zelf doen?
Waar kunnen anderen je bij ondersteunen?
Volg de komende nieuwsbrieven om tips en adviezen te krijgen.
Voor nu sturen we jou liefs en een verbindende groet,
Rick en Gerja